Info

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Iedereen kent dat gezegde. Afgezaagd tot en met, natuurlijk. Maar zoals ieder cliché: het is wél de waarheid! Jongeren zijn de toekomst van de kerk. Zij zijn de generatie van morgen. Maar dit is niet vanzelfsprekend. Meer dan ooit staat er spanning op de relatie tussen jongeren en de kerk. Wat als we het omdraaien: de kérk is de toekomst van jongeren? Misschien maakt dat het verschil wel: christenen die tot op de bodem van hun hart ervan overtuigd zijn dat de kerk de toekomst heeft, voor jongeren.

Christenen uit het buitenland kijken, als ze een kerkdienst bezoeken in een reformatorische gemeente in Nederland, vaak hun ogen uit. Complete gezinnen. Een halve kerk vol jongeren. In heel veel landen lukt het orthodoxe gemeenten niet om de jeugd erbij te houden. Ons lukt het wel. Tenminste ogenschijnlijk. Maar dat is geen reden voor zelfgenoegzaamheid en zeker niet voor onbezorgdheid. Secularisatie is geen woord dat ons passeert. Zeker niet als je secularisatie opvat als relevantieverlies van dingen die het hier en nu overstijgen. We kunnen wel trouw in de kerk zitten, maar als God in ons denken, verlangen en voelen geen rol speelt, zijn we seculier tot op het bot. En dat hebben jongeren haarfijn in de gaten. Bovendien hebben jongeren óns hart gekregen. Ze zijn kinderen des toorns, die in het rijk van Christus niet kunnen komen zonder de nieuwe geboorte door de Heilige Geest. Uiteindelijk is God Zelf, in Christus, door de Geest dé Toekomst van de kerk. Alleen geborgen in de Zaligmaker hebben onze jongeren echt toekomst. Dat is Gods zorg voor morgen die, als het goed is, ons ook aanspoort tot zorg voor morgen.

Bijbelse zorg voor morgen

Wij mogen er niet vanuit gaan dat onze kinderen, of de jongeren van de gemeente, ons wel volgen in onze opvattingen, gewoonten en geloofsovertuiging. Laat staan dat we ons gebrek aan toewijding voor jongeren verbloemen met de gedachte dat ‘wij ze toch niet kunnen bekeren’. Dat is een halve waarheid. In de Bijbel neemt het overdragen van het geloof een belangrijke plaats in. We kunnen daarbij alleen al uit de eerste vijf boeken van de Bijbel verschillende voorbeelden noemen. Juist in die voorbeelden zien we dat het ware geloof in Gods belofte de doorslag geeft. Abraham, Izak en Jakob hebben met hun kinderen en kleinkinderen gesproken over Gods belofte. Gods werk gaf juist aanleiding om de volgende generatie bekend te maken met Gods werk en woorden. Hoe donker de tijd ook was, er werd door het geloof op God gehoopt.

Wandelen in de waarheid

In het Nieuwe Testament vinden we het ontroerende beeld van de Heere Jezus, Die de kinderen tot Zich liet komen, hen omhelsd en gezegend heeft. En we horen het de oude apostel en ouderling Johannes zeggen: Ik heb geen meerdere blijdschap dan hierin, dat ik hoor, dat mijn kinderen in de waarheid wandelen (3 Joh.:4). De waarheid, waarvan de Zaligmaker sprak voor het aangezicht van Zijn Vader: Heilig hen in Uw waarheid; Uw Woord is de waarheid (Joh. 17:17). Het Woord van God maakt dus een duidelijke scheiding tussen wat kerk is en wat wereld is. En deze scheiding moeten we, als het om jongeren gaat, scherp hebben. Heel concreet mogen we elkaar de vraag stellen: waar hebben jongeren werkelijk toekomst, in de wereld, of in de kerk?

Terechte zorgen

Als jongeren ter sprake komen - want we vinden hen natuurlijk ook echt wel belangrijk - gaat het al snel over zorgen. We hebben zorgen voor morgen. We zien jongeren keuzes maken in de verkeerde richting, juist als het gaat om de scheiding tussen wereld en kerk. We horen van jongeren dat ze weinig bidden, het werk van de Heere niet ervaren, nauwelijks persoonlijk Bijbellezen en met beide benen in het leven van hier en nu staan.

Deze zorgen zijn begrijpelijk en terecht. Wij hebben ze ook en worstelen daarmee. Toch mogen we het daar niet bij laten. Dan doen we jongeren geen recht en geven we als opvoeders niet thuis. We worden geroepen om het navolgende geslacht de loffelijkheden van de Heere te vertellen. Opdat de generatie van de toekomst haar hoop op de God van vroeger leert stellen (Ps. 78:6,7). Angst is een slechte raadgever. Als we alleen maar uit vrees en angst over jongeren en met jongeren spreken, zal dat vroeg of laat bevestigd worden. Een kerk die alleen maar klaagzangen zingt, heeft geen aantrekkingskracht. Zonde is zonde en moet worden benoemd en veroordeeld, maar er is maar één middel dat echt geschikt is om de zondekracht te breken en dat is het Evangelie van het kruis van Christus, waardoor, zegt Paulus, ik voor de wereld, en de wereld voor mij gekruisigd is.

Olifanten

En al die gevaren die we zien? Al die zorgen die we hebben? Gevaren moeten we zien, zeker als jongeren ze zelf niet zien. Bezorgd mogen we zijn. Maar laten we dan leren van het ontroerende voorbeeld van olifanten. Laten we als oudere generaties geen olifanten in een porseleinkast zijn als het gaat om jongeren. Onze benadering naar jongeren moet helder , maar ook voorzichtig en liefdevol zijn, ontspannen en humorvol. Het komt ons voor dat olifanten al deze dingen hebben. Als er gevaar dreigt, sluit de kudde zich direct en beslist rondom de jonge kalfjes. Samen beschermen ze dat wat kwetsbaar is. Want ze hebben hun kalfjes lief. Ze gaan ook heel behoedzaam en voorzichtig met ze om, maar weten ook dat jonge olifantjes ontspanning en een grapje nodig hebben.

Vertaling naar ons werk

Wat betekent dit voor de gemeente en de zorg voor jongeren? En wat betekent dit voor het werk van de Jeugdbond? Veel jongeren zien de gemeente niet als een hechte gemeenschap. Zij hebben zich niet verdiept in de (Bijbelse) betekenis van de gemeente en vanuit hun omgeving wordt vaak (onterecht) verondersteld dat deze kennis en ook de verbinding met de gemeente aanwezig is. Dit vraagt allereerst bij ons allemaal urgentiebesef. Laten we jongeren vertellen, dat in de kerk de hún toekomst ligt, omdat God daar aan Zíjn toekomst werkt.

Daarnaast is toerusting nodig om de zorg voor jongeren op te pakken. Daar is heel de gemeente bij betrokken. De Jeugdbond legt daarom nadruk op gemeentebreed jeugdwerk en wil in de toekomst deze aanpak verbreden naar alle gemeenten.
Concreet betekent dit dat wij kerkenraden, catecheten en leidinggevenden toerusten om met jongeren Bijbel te lezen en in gesprek te gaan. Niet voor niets voorziet de cursus Bijbelstudie met jongeren al jaren in een behoefte. Om aan de vraag te kunnen voldoen, willen we dit graag uitbouwen. Ook willen we in meer gemeenten aanwezig zijn om toerusting en advies te bieden.
Als laatste willen we er ook direct voor jongeren zijn. Dit doen we door middel van verschillende kanalen. We zoeken jongeren op, bieden verdieping in ons jongerenblad Daniël, en online bieden we hen toerusting en inspiratie via danielonline.nu. Daarbij merken we dat jongeren elkaar graag ontmoeten rondom geloofsthema’s. Onze conferenties voorzien in deze behoefte.

Christelijke handreiking

Tijdens deze Jeugdwerkactie gaat het vooral over onszelf. Actievoeren voor onszelf, daar zijn wij niet zo goed in. In de kerk zijn we het gewend om geld in te zamelen voor goede doelen. We collecteren elke zondag. Het is zelfs een belangrijk onderdeel in de dienst van de Heere. We komen op zondag naar de kerk om naar Gods Woord te luisteren, de sacramenten te gebruiken, maar ook om aan de armen ‘christelijke handreiking’ te doen (HC, Zondag 38, antwoord 103). Naast de diaconale collecte, collecteren we voor de kerk, maar ook voor doelen als evangelisatie en zending. Voor die laatste twee, wat belangrijke opdrachten van de kerk zijn, wordt vaak actie gevoerd en dat brengt veel geld op. We zijn bereid onze portemonnee ervoor te trekken. Daar zijn we blij mee, want op die manier kan het Evangelie gebracht worden op plekken waar het nog niet eerder klonk, of waar het vergeten is. Ook in het jeugdwerk besteden we regelmatig aandacht en acties aan deze doelen.

Dikke streep

De belangstelling, en de bereidheid om te geven, voor het (landelijk) jeugdwerk in de kerk steekt hierbij soms schril af. Dat is wel begrijpelijk, maar ook iets om ons samen op te bezinnen. Want stel je voor dat we wel al onze aandacht en ons geld geven aan de zending, maar onze eigen jongeren vergeten, dan heeft de zending straks niemand meer om uit te zenden. Een al te boute bewering! Zeker, maar misschien toch niet helemaal uit de lucht gegrepen. Dit geeft echter wel aan dat onder deze Jeugdwerkactie, ook al is die niet zo concreet als eerdere acties voor doelen buiten ons, een dikke streep gezet mag worden.

Ere Wie ere toekomt

Wij geloven dat de Heere Zelf door Zijn gemeente en door ons werk de draad van Zijn heil weeft. Wij zien de gemeente als een geestelijke werkelijkheid. De diepste verbinding aan de Heere en Zijn gemeente leggen wij niet, maar wordt door de kracht van God gewerkt. Ere wie ere toekomt; vernieuwing van hart en leven moeten en mogen wij toeschrijven aan de Heilige Geest, Die in het verborgen zondaren roept en in hen de wedergeboorte werkt. De kerk is de plaats waar de Heere werkt. In de kerk zitten jongeren goed. De kerk heeft de toekomst, juist voor jongeren. En in dat geheim mogen wij onze jongeren inwijden. Dat is zorg voor morgen.

Jongeren

Tijdens deze actie gaat het om jou. Jij hoort bij de kerk en dat is niet zomaar.

Lees meer

Opvoeders

Tijdens deze actie gaat het over de zorg voor jongeren. Zij verdienen namelijk onze aandacht.

Lees meer

Volg ons en blijf op de hoogte van de acties

Contactinformatie Inschrijven nieuwsbrief